Sunday, October 9, 2016



It is worthy to note that, the regular performance of the sandhyavandanam in a young brahmachari is what will decide what he becomes in the future, what culture he gains, what status in material & spiritual life he attains & so on. The question asked by the so called "modern" parents of today is that, how does this help their childeren? The answer is as follows:

*The sandhyavandanam MUST be started at the tender age of around 8 years. This inculcates discipline, devotion, patience, stability, etc into the young child's mind as his tender mind is still free from different kleshas. Innocence is still prevalent at this age & it is important to rightly guide the child & shape him to be an excellent individual.

*All the japas include a "dhyana shloka(a hymn to meditate on the form of the deity)". With good understanding of this shloka, a young brahmachari is able to "visualise" the deity in his mind. This increases the imagination power & the creativity of the child. He learns to "develop" things/concepts in the mind through divinity.

*Yogic aspects such as the pranayama, nyasas, mudras,etc cause excellent development in the physical body as well as the mind. It increases the immunity, the thinking power & inner strength of the child.

*The pranayama slowly improves the health of young brahmacharis. They do not develop breathing problems & throughout the span of their life, they retain their health.

*Over time, those brahmacharis who rigourosly perform the sandhyavandanam knowing its meaning develop a much higher mental stability. Today we see young boys running away from homes, committing suicide, involving in criminal activities,etc. This is primarily because they cannot digest even little downfalls in their lives. Even a little scolding from a parent or teacher makes them take extreme steps. Continuous performance of sandhyavandam brings about a sense of stability in their minds & they do not become mentally weak.

*By imbuing the sandhyavandanam into the life of young brahmacharis at a young stage of their lives, you turn them into great patriots of their culture, tradition & country. They develop profound respect for their heritage & nation.

*We see these days that parents & teachers try to inculcate good habits like speaking truth into children usually by threatening them. However, those who perform sandhyavandanam regularly, natuarally develop honesty in themselves. They become more inclined towards truth & righteousness.

*We normally see certain sections of the youth show negligence or disrespect towards our tradition. In the long run, they become morally weak. They throw out their own parents & become a hindrance to the society. This can be avoided if sandhyavandanam is introduced at a very early age. Natural inclination towards divine aspects naturally bring about great qualities in them. Remember that even great scientists like Dr.APJ Abdul Kalam are staunch believers of divinity.

*Many children suffer from concentration problems. This becomes even more dominant as they reach higher classes. The reason for this is they do not have the ability to develop a concept in their minds & fix all their attention on it. The japas performed during the sandhyavandanam always involve the part wherein the boy has to visualise the deity in his mind & meditate on it continuously. When taught well, this increases concentration.

*It is not only the material aspects of life that parents must look after. It is their sole responsibility to ensure that in the long run their offspring must develop spiritual temper, i.e the ability to grasp spiritual aspects. At one or the other point of life, one who has continuously performed sandhyavanadam will feel the desire to know divinity. The spark slowly begins to grow as a little flame. It is the responsibility of parents to ensure that this flame is not extinguished even before it is formed.

*It is the responsibility of grandparents & especially the grandfather to make sure the young brahmacharis of our community tread the right path. We see several grandparents criticize their children for not upholding their culture. But understand that it is you yourself who is responsible for this. Instead of wasting your retired lives watching tv serials, chatting with anyone & everyone,etc take up the task of explaining the importance of our culture to your grandchildren at a very young age. If young children can be brainwashed into terrorists by extremists in the name of jihad, why can't we inculcate habits which bring good to our own younger generation?

Each & every one of us must strive to follow our culture & make sure the next generations follow it. We must not resort to forcing them in this regard. Instead, we ourselves should understand & make them understand as well.

About యజ్ఞోపవీతం
వైదిక సంస్కారాలతో పరిచయం ఉన్న ప్రతివారికీ సుపరిచితమైంది ‘యజ్ఞోపవీతం’. దీనినే తెలుగులో ‘జెందెం’ అంటాం. ఇది చాలామంది మెడలో వేలాడుతూ ఉంటుంది కానీ, ఇది అలా ఎందుకు వేలాడుతుందో చాలామందికి తెలియదు. ఇలా మెడలో ఈ యజ్ఞోపవీతాలను వేసుకున్న వారు నిష్టతోనూ, కొందరు ఆచారం మీద మక్కువతోనూ, కొందరు ఇతరుల ముందు ప్రదర్శన కోసం, మరికొందరు అవసరార్థం ఉపయోగించేవారుగా కనపడతారు.
యజ్ఞోపవీతాన్ని ‘బ్రహ్మసూత్రం’ అని కూడా అంటారు. దీన్ని ఎందుకోసం ధరించాలో ధర్మశాస్త్రాలు ఈ విధంగా చెబుతున్నాయి.
’సూచనాత్ బ్రహ్మతత్త్వస్య వేదతత్త్వస్య సూచనాత్
తత్సూత్రముపవీతత్వాత్ బ్రహ్మసూత్రమితి స్మృతమ్’
బ్రహ్మతత్త్వాన్ని సూచించడానికి, వేదతత్త్వాన్ని సూచించడానికి బ్రహ్మసూత్రాన్ని (యజ్ఞోపవీతాన్ని) ధరించాలి. అదే ఉపవీతం. అంటే రక్షణ వస్త్రం.
యజ్ఞోపవీతాన్ని, శిఖనూ తప్పనిసరిగా ధరి6చాలని స్మృతులు పేర్కొంటున్నాయి. యజ్ఞోపవీతం పరమ్ పవిత్రమైనది. అది ప్రజాపతి అయిన బ్రహ్మతో కలిసి పుట్టిందని ‘యజ్ఞోపవీతం పరమం పవిత్రం ప్రజాపతేర్యత్సహజం పురస్తాత్...’ అనే మంత్రం చెబుతోంది.
యజ్ఞోపవీతాన్ని నవతంతువులతో (తొమ్మిది దారపుపోగులతో) నిర్మించాలి. ఒక్కొక్క తంతువునకు ఒక్కొక్క దేవత ఉంటాడని స్మృతుల కథనం -
‘ఓంకారో హోగ్నిశ్చ నాగశ్చ సోమః పితృప్రజాపతీ
వాయుః సూర్యశ్చ సర్వశ్చ తన్తుదేవా అమీ నవ
ఓంకారః ప్రథమే తంతౌ ద్వితీయేహోగ్నిస్థథైవ చ
తృతీయ నాగదైవత్యం చతుర్థే సోమదేవతా
పంచమే పితృదైవత్యం షష్ఠేచైవ ప్రజాపతిః
సప్తమే మారుతశ్చైవ అష్టమే సూర్య ఏవ చ
సర్వేదేవాస్తు నవమే ఇత్యేతాస్తంతు దేవతాః’
మొదటి తంతువులో ఓంకారం, రెండవ తంతువులో అగ్నిదేవుడు, మూడవ తంతులో నాగదేవత, నాలుగవ తంతువులో సోమదేవుత, ఐదవ తంతువులో పితృదేవతలు, ఆరవ తంతువులో బ్రహ్మదేవుడు, ఏడవ తంతువులో వాయుదేవుడు, ఎనిమిదవ తంతువులో సూర్యుడు, తొమ్మిదవ తంతువులో మిగిలిన దేవతలందరూ ఉంటారని ఈ శ్లోకాల్లోని పరమార్థం.
‘యజ్ఞోపవీతం’ కేవలం తంతు సముదాయం మాత్రమే కాదని అదొ తొంభైయారు విషయాలకు ప్రతీక అని సామవేదఛాందోగ్య పరిశిష్టం చెబుతోంది.
’తిథివారం చ నక్షత్రం తత్త్వవేదగుణాన్వితమ్
కాలత్రయం చ మాసాశ్చ బ్రహ్మసూత్రం హి షణ్ణవమ్’
ఈ శ్లోకంలో తాతపర్యం ఇది. తిథులు 15, వారాలు 7, నక్షత్రాలు 27, తత్త్వాలు 25, వేదాలు 4, గుణాలు 3, కాలాలు 3, మాసాలు 12 మొత్తం 96. అంటే యజ్ఞోపవీతాన్ని ధరించిన వారికి తిథులలోనూ, వారాలలోనూ, నక్షత్రాలలోనూ, తత్త్వాలలోనూ, వేదాలలోనూ, గుణాలలోనూ, కాలాలలోనూ, మాసాలలోను పవిత్రత ఏర్పడి అవన్నీ ధరించిన వారికి శుభఫలాలను కలిగిస్తాయని అర్థం. ‘యజ్ఞోపవీతం’ తొంభైయారు కొలతలతో కూడి ఉండాలని ‘వశిష్ఠస్మృతి’ చెబుతోంది.
’చతుర్వేదేషు గాయత్రీ చతిర్వింశతికాక్షరీ
తస్మాచ్చతుర్గుణం కృత్వా బ్రహ్మతంతుముదీరయేత్’
నాలుగు వేదాల్లోనూ గాయత్రీ మంత్రం 24 అక్షరాలుగానే ఉపదేశించబడింది. అందువల్ల ఆ మంత్రంలోని అక్షరాల సంఖ్యకు నాలుగింతలుగా అంటే (24X4=96) తొంభైయారు తంతువులుగా యజ్ఞోపవీతాన్ని నిర్మించుకుని ధరించాలని ఉపదేశం. గాయత్రీ మంత్రాన్ని స్వీకరించే సమయంలో ధరించేది యజ్ఞోపవీతం. కనుక, గాయత్రీ మంత్రాక్షరాలకు నాలుగింతల సంఖ్యతో కూడిన తంతువులు ఉండాలని తాత్పర్యం.
యజ్ఞోపవీతాన్ని ఏ పరిమాణంలో తయారు చేసుకోవాలో సాముద్రిక శాస్త్రం చక్కగా ప్రబోధిస్తోంది.
’పృష్ఠదేశే చ నాభ్యాం చ ధృతం యద్విందతే కటిమ్
తద్ధార్యముపవీతం స్యాత్ నాతిలంబం నచోచ్చ్రితమ్
ఆయుర్హ రత్యతిహ్రస్వం అతిదీర్ఘం తపోహరమ్
యశో హరత్యతి స్థూలం అతి సూక్ష్మం ధనాపహమ్’
అంటే యజ్ఞోపవీతం నడుము వరకు మాత్రమే వేలాడుతుండాలి. దానికంటే పైన గానీ, క్రిందుగాగానీ ఉండడం మంచిది కాదు. మరీ చిన్నగా ఉంటే ఆయుష్యం తగ్గిపోతుంది. మరీ పొడవుగా ఉంటే చేసిన తపస్సు నశిస్తుంది. లావుగా ఉంటే కీర్తి అంతరిస్తుంది. మరీ సన్నగా ఉంటే ధనం నష్టమౌతుంది.
బ్రహ్మచారి ఒక యజ్ఞోపవీతాన్నీ, గృహస్థుడు రెండు యజ్ఞోపవీతాలను ధరించాలి. వీళ్ళిద్దరూ ఉత్తరీయానికి ప్రత్యామ్నాయంగా అదనంగా మరో యజ్ఞోపవీతాన్ని ధరించాలి. ఆరు నెలలు కాగానే యజ్ఞోపవీతం జీర్ణమైపోతుంది. కనుక ప్రతి ఆరు నెలలకు ఒకసారి యజ్ఞోపవీతాన్ని ధరించి, పాతబడిన దానిని తొలగించాలి.

యజ్ఞోపవీతాన్ని ధరించే సమయంలోనూ, తొలగించే సమయంలో నిర్ధిష్ట మంత్రాలను తప్పక పఠించాలి. మంత్ర పఠనం కాకుండా యజ్ఞోపవీతధారణ, విసర్జనలు పనికిరావు. అశౌచాలవల్ల (ఆప్తుల జనన, మరణ సమయాలలో) ఇతర అమంగళాలు కలిగిన సంధర్భాలలో విధిగా యజ్ఞోపవీతాలను మార్చుకోవాలి. యజ్ఞోపవీతాన్ని పరిహాసం కోసం వాడడం, ఇతర వస్తువులను కట్టి అపవిత్రం చెయ్యడం ఎంతమాత్రం పనికిరాదు. అలాచేస్తే సమస్తపాపాలు చుట్టుకుంటాయి. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే యజ్ఞోపవీతంలోని మన శరీరంలోని ప్రాణనాడులే! వాటిని ఎంత జాగ్రత్తగా కాపాడుకుంటామో, యజ్ఞోపవీత తంతువులను కూడా అంతే జాగ్రత్తతో సంరక్షించుకోవాలి. యజ్ఞోపవీతం మనిషి శ్రేయస్సుకోసం ఉపయోగపడాలే కానీ ప్రదర్శనకోసం కాదు. ప్రదర్శన కోసం వేసుకోనక్కరలేదు. ధర్మాలను ఆచరిస్తూ ధరించాలి. ఇదే యజ్ఞోపవీత మహిమ!

Worry about nothing, pray about everything

A monk decides to meditate alone, away from his monastery. He takes his boat out to the middle of the lake, moors it there, closes his eyes and begins his meditation.
After a few hours of undisturbed silence, he suddenly feels the bump of another boat colliding with his own. With his eyes still closed, he senses his anger rising, and by the time he opens his eyes, he is ready to scream at the boatman who dared disturb his meditation.
But when he opens his eyes, he sees it’s an empty boat that had probably got untethered and floated to the middle of the lake.
At that moment, the monk achieves self-realization, and understands that the anger is within him; it merely needs the bump of an external object to provoke it out of him.
From then on, whenever he comes across someone who irritates him or provokes him to anger, he reminds himself, “The other person is merely an empty boat. The anger is within me.”
Some useful timeless tips
1. Throw out nonessential numbers. This includes age, weight and height. Let the doctors worry about them. That is why you pay 'them'
2. Keep only cheerful friends. The grouches pull you down.
3. Keep learning. Learn more about the computer, crafts, gardening, whatever.. Never let the brain idle. 'An idle mind is the devil's workshop.' And the devil's name is Alzheimer's.
4. Enjoy the simple things.
5.. Laugh often, long and loud. Laugh until you gasp for breath.
6. The tears happen. Endure, grieve, and move on. The only person, who is with us our entire life, is ourselves. Be ALIVE while you are alive.
7. Surround yourself with what you love , whether it's family, pets, keepsakes, music, plants, hobbies, whatever. Your home is your refuge.
8. Cherish your health: If it is good, preserve it. If it is unstable, improve it. If it is beyond what you can improve, get help.
9. Don't take guilt trips. Take a trip to the mall, even to the next county; to a foreign country but NOT to where the guilt is.
10. Tell the people you love that you love them, at every opportunity.
AND ALWAYS REMEMBER :Life is not measured by the number of breaths we take, but by the moments that take our breath away.
We all need to live life to its fullest each day, Worry about nothing, pray about everything!!!

Source: Whats App Message



రాజు: మన వాళ్ళు మనకు దూరమయితే ఎంత కష్టమో అనిపించింది మీ అమ్మ పోయినప్పుడు నిన్ను చూస్తే. 6 నెలలు నువ్వు ఇంటి బయటకు రాకపోతే అసలు నువ్వు తిరిగి మామూలు మనిషి అవ్వుతావనుకోలేదురా(కోలుకుంటావు అనుకోలేదురా) !
హను: హుం (నిట్టూర్పు)
రాజు: కాని,తను లేదు అన్న ఆలోచన ఇప్పుడు అనుభవిస్తుంటే అనిపిస్తోంది అది కష్టం కాదు, నరకం అని (బాధ గొంతు తో).
దేవి పోయి నెల రోజులయ్యింది, అందరూ అంటున్నారు ఇక తన జ్ఞాపకాలే నా జీవితం అని, నాకేమో ఒక్క జ్ఞాపకం కూడా రావట్లా !!
హను: మనిషిపోతే జ్ఞాపకాలు మిగుల్తాయ్, అసలు తను పోయిందని నీ మనసు ఒప్పుకోవట్లా.. ఇక జ్ఞాపకాలెందుకు వస్తాయ్?
రాజు: (తల ఊపి) ప్రతి నిముషం ఒకటే ఆలోచన, నేను కలలో ఉన్నానేమో, ఇదిగో ఇప్పుడు కలలో ఉలిక్కిపడి నిద్దుర లేచేస్తాలే, పక్కన దేవి ఉంటుంది, నా తల నిమిరి .. పీడ కలా ? నే ఇక్కడే ఉన్నాగా పడుక్కోండి అంటుంది. ఇక అప్పుడు నా జీవితం మామూలు అయ్యిపోతుంది అని. నిద్దురపోతే కల లోంచి మెళకువ వచ్చె నిమిషం దాటిపోతుందేమో అన్న భయంతో నిద్రపోవట్లేదు రా నేను.
పిల్లల్ని చూసుకోలేకపోతున్నా, పొలం పనులు చేసుకోలేకపోతున్నా అందుకే ఆస్తి పిల్లల పేరున రాసేసి వాళ్ళని అత్తమామలకు అప్పజెప్పేసా !
రాజు: నువ్వు పిల్లల్ని చూసుకోలేక కాదు, ఇక బతక లేక , చచ్చి పోదామని అలా చేసావని నాకు తెలుసు !
నీ భార్య దేవి నాకు చెప్పింది, నీ గదిలో ఉరివేసుకోడానికి దాచుకున్న దేవి చీర గురించి కూడా చెప్పింది.
ఇప్పుడు కూడా నీ భార్య నీ పక్కనే ఉంది, నువ్వు నీ బాధతో తనని బంధించేసావు.
హను: హు యేరా , నా నిర్నయం మార్చాలని ప్రయత్నిస్తున్నావా? అయినా ఆ చీర గురించి నీకెలా తెలుసు?
రాజు: అదౄష్టమో , దురదౄష్టమో నాకు ఆత్మలు కనిపిస్తాయ్ ! నా చిన్నప్పటి ఉంచి నేను వాటి తో మాట్లాడుతున్నా !
నువ్వు నమ్మవని నాకు తెలుసు, ఎవరూ నమ్మరని మా అమ్మకు తెలుసు, అందుకే ఎవరికి చెప్పకూడదని చిన్నప్పుడే నా దెగ్గర మాట తీసుకుంది. ఇప్పుడు ఇక నో బధ చూడ లేక చెప్తున్నా.
నువ్వు ఒక సారి ఆత్మ హత్యకు ప్రయత్నించి, నీ కూతురి మొహం చూసి ఆగిపోయావని తెలుసు. నువ్వెమయి పోతావో అని నీ భార్య ఆత్మ ఖోభిస్తోంది. 
హను: ఇక్కడే ఉందా? నాకు కనిపించదేరా?

రాజు అవును రా నీ పక్కనే ఉంది , నీ గురించి ఏడుస్తోంది, ఇప్పటి కయినా కుదుట పడు పిల్లల్ని బాగ చూసుకో తన ఆత్మ ఆనందిస్తుంది.


తప్పు చేసేటోడికి వెలుగంటే భయం. భయపడేటోడికి తప్పొప్పులతో పనిలేదు వెలుతురులో నీడలంటే భయం, చీకటిలో వెలుతురులంటే భయం.
ధైర్యమున్నోడికి వెలుతురులో నీడలు సేద తీరుస్తాయ్, చీకటిలో వెలుగులు దారి చూపిస్తాయ్ !

అసలు దెయ్యాలున్నాయా అని ఒక ప్రశ్న,
నిజంగా దెయ్యాల గురించి అయితే ఒప్పించలేము గాని, ఉన్నాయని అనడానికి నా దెగ్గర ఒక చిన్న వాదన ఉంది.
దెయ్యం అంటే అలౌకిక శక్తి అంటే నిరూపించలేము, కాని దెయ్యం పడుతుంది అనడాన్ని నిరూపించగలం.
ఇప్పుడు హిట్లర్ ఉదంతాన్నే తీసుకోండి, హిట్లర్ బుర్రలో ఒక ఆలోచన ఉంది, దానిని అందరూ అమలు పరిచారు లేదా అమలు పరిచేలా చేసాడు. కూరలో ఉప్పు పై మొగుడూ పెళ్ళాలయినా ఏకాభిప్రాయాం ఉండదు అలాంటిది అంత దారుణ మారణ హోమం అంత మంది చేత చేయించ గలిగాడంటే వారందరిని హిట్లర్ అనే దెయ్యం పట్టినట్టే గా? ఇలా ఆలోచిస్తే దెయ్యాలున్నట్లే.
అయస్కాంత ఆకర్షణకి ఇసుకలో ఇనప రజనంతా ఒకే వైపు తిరిగినట్టు, ఒకడి తీవ్రమయిన మరియు బలమయిన వ్యక్త పరిచే విధానానికి లోబడి జనాలు మారిపోతే వారికి ఆ వ్యకి దెయ్యంగా పట్టి నట్టే !

Coming soon as a short FILM